Dobre Zdrowie
Leczenie narkomanii
Narkomania to jedna z najniebezpieczniejszych chorób cywilizacyjnych. Ma ona wpływ na wiele czynników życiowych takich jak zdrowie fizyczne i psychiczne, stosunki rodzinne i stosunki społeczne. Podobnie jak w przypadku innych uzależnień choroba ta prowadzi do powolnej degradacji jednostki. Coraz mniejsze znaczenie ma dla niej praca, rodzina i otaczający ją świat a coraz większe narkotyki. Ich zażywanie prowadzi do trwałych zmian w psychice i w organizmie. Nie leczona w porę narkomania prowadzi do śmierci przez przedawkowanie lub też przez znaczne osłabienie czynności życiowych.
Leczenie narkomanii jest bardzo trudne i czasochłonne, jednak rozpoczęte w porę jest skuteczne i umożliwia powrót danej osobie do społeczeństwa i normalnego w nim funkcjonowania. Leczenie nie może być przymusów ponieważ może okazać się mało skuteczne. Ważne jest, aby osoba uzależniona zdała sobie sprawę z własnej choroby i dobrowolnie poddała się leczeniu. Na terenie Polski funkcjonuje wiele klinik, a także grup samopomocy, które mają na celu leczenie osób uzależnionych.
Istnieją dwa aspekty lecenia narkomanii. Pierwszym z nich jest wyeliminowanie potrzeby organizmu na zażywaną substancję drugim zaś wyeliminowanie potrzeby psychicznej. W związku z tym leczenie dzieli się na dwa etapy.
Leczenie kliniczne
Pierwszym etapem jest odtruwanie organizmu popularnie nazywana detoksem lub detoksykacją. Polega ona na gwałtownym odcięciu chorego od jego dotychczasowego środowiska i uniemożliwienie mu zażywania narkotyków. Gwałtowne odstawienie substancji uzależniających może mieć swoje negatywne skutki nazywane zespołem abstynenckim. Objawy te mają zarówno charakter psychiczny ( stany lękowe, apatia, wybuchowość) jak również fizyczny (nadmierna potliwość, drżenie mięśni, nieregularność rytmu serca itp.), dlatego też osoba leczona umieszczana jest w pomieszczeniu w którym możliwa jest stała jego obserwacja. Detoksykacji towarzyszy leczenie farmakologiczne przy pomocy odpowiednich leków, a także odpowiednia dieta mająca na celu przywrócenie siły i równowagi funkcjonowania organizmu.
Drugim etapem leczenia klinicznego jest tzw. reprograming. Jest to zespół czynności mających na celu oduczenie osoby leczonej zachowań mających negatywny na jej zdrowie oraz zastąpienie ich prawidłowym modelem. Na tym etapie chory bierze udział w spotkaniach indywidualnych i grupowych z terapeutą. W trakcie trwania tych sesji leczony przyznaje się do swojej choroby, zdaje sobie z niej sprawę. Uczony jest on jednocześnie nowych zachowań a także tego w jaki sposób może wrócić do społeczeństwa i funkcjonować w nim. Szczególnie ważne są sesje grupowe, w trakcie których chorzy dzielą się ze sobą swoimi przeżyciami i wzajemnie się wspierają.
Dalszy przebieg leczenia
Opuszczenie kliniki nie oznacza wcale zakończenia leczenia. Osoba, uzależniona od narkotyków nigdy nie będzie w pełni zdrowa. Jej podatność na powrót do nałogu jest bardzo wysoka. Może to się stać po kilku tygodniach lub po kilku latach. Faktem jest, że nawrót choroby jest zagrożeniem realnym. Bardzo ważne dla osób po zakończeniu leczenia klinicznego jest udział w spotkaniach grup samopomocy. Jest to bardzo pomocne szczególnie w sytuacjach ogromnej potrzeby zażycia narkotyku. Uzależnienie od narkotyków łączy w sobie aspekt fizjologiczny (potrzeba organizmu) i psychologiczny. Wyleczenie obu wymaga pomocy z zewnątrz. Bardzo ważne jest odcięcie się danej osoby od środowiska, które pierwotnie miało wpływ na uzależnienie danej osoby.