Dobre Zdrowie
Alkoholizm i jego przyczyny
Alkoholizm. Uzależnienie od alkoholu. Choroba alkoholowa. Toksykomania alkoholowa. Wszystkie te nazwy opisują jedną i tą samą bardzo poważne i przewlekłe schorzenie. Osoba cierpiąca na alkoholizm traci kontrolę nad ilością i częstotliwością spożywania przez nią alkoholu. Przymus spożycia jest bezwolne i jest bardzo mocno zakorzenione w psychice osoby uzależnionej. Na jej skutek może powstać wiele ciężkich a czasami nawet niemożliwych do wyleczenia schorzeń zarówno na tle fizycznym jak również psychicznym.
Definicja schorzenia
Pomimo wielu prób i badań naukowcom nie udało się stworzyć jednej spójnej definicji tej choroby. Najczęściej definiowana jest ona w sposób opisowy jako grupa charakterystycznych objawów i zachowań. Mówi się, że osoba cierpiąca na alkoholizm odczuwa bardzo silne pragnienie lub też przymus spożycia alkoholu, nie kontroluje ilości i częstotliwości spożycia a także zwiększona ( czasami zmniejszona) tolerancja na alkohol. Dodatkowo alkoholik koncentruje swoje życie wokół picia z widocznym negatywnym wpływem na pracę, obowiązki i zainteresowania. Pomimo świadomości negatywnych i szkodliwych skutków spożycia alkoholu osoba uzależniona nagminnie robi to często i w dużych ilościach. Ostatnim objawem świadczącym o alkoholizmie jest pojawianie się tzw. zespołu abstynenckiego w sytuacji dłuższego nie spożywania alkoholu. Jest to zespół różnych fizycznych i psychicznych objawów wywołanych brakiem dostarczenia organizmowi substancji, do której został przyzwyczajony. Zazwyczaj pojawia się on po ok 12 godzinach od ostatniego spożycia alkoholu. U osób cierpiących na zespół abstynencki można zaobserwować przede wszystkim nadciśnienie, nudności i wymioty, drżenie mięśni, stany lękowe, apatię, biegunkę oraz bezsenność.
Przyczyny i etapy choroby alkoholowej
Przyczyny alkoholizmu mogą mieć różny charakter. Choroba ta może mieć swoje podstawy w biedzie, bezdomności, stresie, środowisku życia i jego naciskowi na jednostki a także w sytuacji rodzinnej lub zdrowotnej człowieka. Choroba staje się skutkiem spożywania coraz większych ilości alkoholu lub robienia tego coraz częściej. Osoba popadająca w uzależnienie znajduje sobie coraz to więcej “okazji” na spożycie takich jak urodziny i imieniny różnych znajomych i członków rodziny, chęć poprawy humoru itp. Generalnie można wyróżnić cztery fazy przebiegu choroby alkoholowej.
Faza pierwsza nazywana jest najczęściej stadium przed alkoholowym. Na tym etapie alkohol spożywany jest w formie towarzyskiej. osoba popadająca w uzależnienie odkrywa wiele pozytywnych jej zdaniem efektów picia takich jak poprawa humoru, otwartość na kontakty towarzyskie. Picie alkoholu powoduje u takiej osoby redukcję wszelkich przykrych stanów emocjonalnych takich jak stres czy też odczucie braku przynależności. Spożycie alkoholu stopniowo staje się sposobem na złagodzenie psychicznego cierpienia odczuwanego przez daną osobę. Alkohol staje się powoli dominującym środkiem na pokonanie codziennych przeciwności i problemów.
W momencie pojawiania się luk pamięciowych u osoby pijącej rozpoczyna się faza ostrzegawcza, czyli drugi etap choroby alkoholowej. Pomimo przytomności podczas wykonywania pewnych czynów alkoholik nie pamięta ich wykonywania. Na etapie tym powoli narasta również poziom tolerancji. Osoba zaczyna pić w każdej możliwej sytuacji. Często spożywa alkohol sama, przed spotkaniami towarzyskimi, a w trakcie ich trwania pije znacznie więcej niż inni ich uczestnicy.
W trzecim etapie alkoholizmu czyli tzw. fazie krytycznej u alkoholika pojawia się odczuwanie tzw. głodu alkoholowego. W tej fazie organizm alkoholik jest uzależniony w takim stopniu, że konieczne jest stałe utrzymanie wysokiego poziomu alkoholu we krwi. Następuje brak jakiejkolwiek kontroli nad ilością spożycia. Bardzo często temu etapowi choroby towarzyszą alienacja społeczna, utrata pracy, agresja wobec innych, brak zainteresowania innymi sprawami a także niewłaściwe odżywianie się.
Ostatnim stadium choroby alkoholowej jest tzw. faza przewlekła. Na tym etapie znacznie wzrasta zapotrzebowanie organizmu na alkohol przy jednoczesnym spadku jego tolerancji na tą substancję. Alkoholik wpada wielodniowe “ciągi” picia. Zaczyna żyć na marginesie społecznym, traci sprawność fizyczną i umysłową, a także często towarzyszą mu problemy natury socjalno- bytowej. Osoba chora nie waha się sięgnąć po alkohole niespożywcze takie jak terpentyna czy też denaturat. Na tym etapie jeżeli alkoholik nie zaakceptuje swojej choroby i nie podda się leczeniu, dalsze picie może doprowadzić do śmierci.